Οι περισσότερες εκκλησίες στο Ζαγόρι χρονολογούνται από τον 17ο-18ο αιώνα και μετά, αν και σε ορισμένες περιπτώσεις διασώζονται παλαιότερα θεμέλια. Στα περισσότερα χωριά, η κεντρική εκκλησία είναι μια μεγάλη βασιλική, χτισμένη από πέτρα, με ξύλινη στέγη καλυμμένη από σχιστόπλακες. Τις εκκλησίες διακοσμούν κυρίως Ηπειρώτες αγιογράφοι, ακολουθώντας τη Βυζαντινή παράδοση. Η είσοδος συνήθως προστατεύεται από μια περίστυλη στοά, ενώ το καμπαναριό βρίσκεται συνήθως σε μικρή απόσταση από το κυρίως κτίριο της εκκλησίας.
Το πετρόχτιστο μοναστήρι, το οποίο είναι αφιερωμένο στην γέννηση του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, κατασκευάστηκε τον 11ο αιώνα (θεωρείτε ότι ολοκληρώθηκε το 1034). Βρίσκεται ανάµεσα σε Τσεπέλοβο και Καπέσοβο, θεωρείται μια από τις μεγάλες μονές της χώρας και φημίζεται για το επιχρυσωµένο ξυλόγλυπτο τέµπλο της και τις τοιχογραφίες από το 1765. Πλήθος κόσμου το επισκέπτεται καθώς η εικόνα του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου θεωρείται θαυματουργή. Στις 24 Ιουνίου γίνεται πανηγύρι μέσα στον χώρο της μονής.
Χτίστηκε το 1579, μεταξύ Αρίστης και Πάπιγκου και είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Λειτούργησε ως καταφύγιο για τους κατοίκους επί Τουρκοκρατίας. Ξεχωρίζουν το ξυλόγλυπτο τέµπλο και τις άριστης ηπειρώτικης τεχνικής τοιχογραφίες, χαρακτηριστικά στοιχεία του 17ου αιώνα.
Αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα μοναστήρια της Ηπείρου, καθώς χτίστηκε το 1412. Είναι ένα πραγματικό πέτρινο φρούριο, µε μοναδική θέα στο χείλος του γκρεμού της Χαράδρας του Βίκου, ενώ ένα γραφικό λιθόστρωτο κατηφορικό καλντερίμι οδηγεί στην είσοδό της.
Σε ρυθμό τρίκλιτης βασιλικής με τρούλο, χτισμένος τον 18ο αιώνα, αποτελεί ένα κλασικό δείγμα Ζαγορίσιας εκκλησίας. Στο εσωτερικό του υπάρχουν εξαίρετες αγιογραφίες και ξυλόγλυπτα από την εποχή της κατασκευής της, αλλά με την πάροδο του χρόνου αλλά και με την λειτουργική χρήση της εκκλησίας, πολλά από αυτά τα έργα ορθόδοξης τέχνης αλλοιώθηκαν. Το 1992, με ιδιωτική χρηματοδότηση, έγινε συντήρηση και αποκατάστασή τους.